Киовиг в растворе — инструкция по применению

Инструкция по применению киовига в растворе, описание действия препарата, показания к применению раствора киовига, взаимодействие с другими лекарствами, применение киовига (раствор) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Киовиг
Международное название: Нет
Лекарственная форма: Раствор для инфузий 100 мг/мл
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J06 Лечебные сыворотки и иммуноглобулины
J06B Иммуноглобулины
J06B A Иммуноглобулины здорового человека
Фарм. группа:
Иммунная сыворотка и иммуноглобулины. Иммуноглобулины. Иммуноглобулин обычный человеческий. Иммуноглобулин (в/в введение). Код АТХ J06BA02
Условия хранения:
При температуре не выше 25 °C. Хранить в недоступном для детей месте. Хранить флакон в картонной коробке для защиты от действия света.
Срок хранения:
2 года. Не использовать после истечения срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Прозрачный или слегка опалесцирующий, бесцветный или светло- желтого цвета раствор

Состав киовига в растворе

Один флакон содержит
Бір құтының ішінде

Активное вещество киовига

иммуноглобулина человека нормального в пересчете на *белок человека, IgG не менее 98 % - 1.00 г, 2.50 г, 5.00 г, 10.00 г, 20.00 г

Распределение подклассов IgG: IgG1 > 56.9 %; IgG2 > 26.6 %; IgG3 > 3.4 %; IgG4 > 1.7 %

Максимальное содержание иммуноглобулина А (IgA): 0.14 миллиграмм на мл
1.00 г, 2.50 г, 5.00 г, 10.00 г, 20.00 г адамның қалыпты иммуноглобулині * IgG 98% кем емес, адам ақуызына шаққанда.

IgG қосалқы класының таралуы: IgG1 > 56.9%; IgG2 > 26.6%; IgG3 > 3.4%; IgG4 > 1.7%

А иммуноглобулинінің (IgA) ең жоғары мөлшері: мл-де 0.14 миллиграмм

Вспомогательные вещества в киовиге

глицин, вода для инъекций
глицин, инъекцияға арналған су

Показания к применению раствора киовига

Заместительная терапия у взрослых, детей и подростков (0-18 лет) при:
  • синдроме первичного иммунодефицита с нарушенной выработкой антител
  • гипогаммаглобулинемии и рецидивирующих бактериальных инфекциях у пациентов с хроническим лимфолейкозом, у которых профилактическое лечение антибиотиками не увенчалось успехом
  • гипогаммаглобулинемии и рецидивирующих бактериальных инфекциях у пациентов с множественной миеломой в фазе «плато», которые не имели терапевтического ответа на пневмококковую иммунизацию
  • гипогаммаглобулинемии у пациентов после аллогенной трансплантации гематопоэтической стволовой клетки (HSCT)
  • врожденном СПИДе и рецидивирующих бактериальных инфекциях.
Иммуномодулирующая терапия у взрослых, детей и подростков (0-18 лет) при
  • идиопатической тромбоцитопенической пурпуре у пациентов с высоким риском кровотечения или перед операцией для коррекции уровня тромбоцитов
  • синдроме Гийена-Барре
  • болезни Кавасаки
  • мультифокальной моторной нейропатии
Ересектерде, балаларда және жасөспірімдерде (0-18 жас) орнын басу емінде:
  • антидененің өндірілуі бұзылған алғашқы иммунитет тапшылығы синдромында
  • антибиотиктермен алдын алу емі табысты аяқталмаған, созылмалы лимфолейкозы бар емделушілердегі гипогаммаглобулинемияда және қайталанатын бактериялық жұқпаларда
  • пневмококктік иммунизацияға емдік жауабы болмаған, «плато» фазасындағы көптеген миеломасы бар емделушілердегі гипогаммаглобулинемияда және қайталанатын бактериялық жұқпаларда
  • гематопоэтикалық діңдік жасушаның (HSCT) аллогендік трансплантациясынан кейін емделушілердегі гипогаммаглобулинемияда
  • туа біткен ЖИТС-те және қайталанатын бактериялық жұқпаларда.
Ересектерде, балаларда және жасөспірімдерде (0-18 жас) иммунитетті модуляциялау емінде:
  • қан кету қаупі жоғары емделушілерде немесе тромбоциттер деңгейін түзету операциясы алдында идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпурада
  • Гийен-Барре синдромында
  • Кавасаки ауруында
  • мультифокальді моторлы нейропатияда

Противопоказания киовига в растворе

  • гиперчувствительность к любому компоненту препарата
  • гиперчувствительность к иммуноглобулинам человека, особенно, когда у пациента имеются антитела к IgA
  • препараттың кез келген компонентіне аса жоғары сезімталдық
  • адам иммуноглобулиндеріне аса жоғары сезімталдықта, әсіресе емделушілерде IgA-ға антиденелер бар болған кезде

Побочные действия раствора киовига

Частота проявлений оценивалась с использованием следующих критериев: очень часто (> 1/10), часто (от ≥ 1/100 до < 1/10), нечасто (от > 1/1000 до < 1/100); редко (от ≥ 1/10000 до < 1/1000); очень редко (< 1/10000) и частота неизвестна (не может быть оценена на основании имеющихся данных).

При внутривенном введении нормального иммуноглобулина человека редко могут наблюдаться такие неблагоприятные побочные реакции как озноб, головная боль, жар, рвота, аллергические реакции, тошнота, боль в суставах, низкое артериальное давление и умеренно-слабые боли в спине.

В редких случаях иммуноглобулин человека нормальный может вызвать резкое падение артериального давления и, в отдельных случаях, анафилактический шок, даже если у пациента не отмечалась повышенная чувствительность к препарату при предыдущем введении.

При применении нормального иммуноглобулина человека были отмечены случаи обратимого асептического менингита и, редко, случаи преходящих кожных реакций. Случаи обратимых гемолитических реакций наблюдались у пациентов, особенно с группами крови А, В и АВ. В редких случаях, гемолитическая анемия, требующая переливания, может развиться после лечения высокими дозами внутривенного иммуноглобулина человека (ВВИГ).

Отмечались случаи увеличения уровня креатинина в плазме и/или острой почечной недостаточности.

Очень редко: тромбоэмболические реакции, такие как инфаркт миокарда, инсульт, эмболия легочной артерии и тромбоз глубоких вен.

При применении нормального иммуноглобулина человека были отмечены случаи транзиторного увеличения трансаминаз печени.
Жағымсыз реакциялар жиілігіне келесі критерийлерді пайдалана отырып, баға берілді: өте жиі (≥ 1/10), жиі ( ≥ 1/100-ден < 1/10 дейін), жиі емес ( ≥ 1/1000-нан < 1/100 дейін), сирек ( ≥ 1/10000-нан < 1/1000 дейін), өте сирек (< 1/10000) және жиілігі белгісіз (қолда бар деректермен баға беру мүмкін емес).

Адамның қалыпты иммуноглобулинін көктамыр ішіне енгізген кезде қалтырау, бас ауыру, ыстықтау, құсу, аллергиялық реакциялар, жүректің айнуы, буындардың ауыруы, артериялық қысымның төмендеуі және арқада орташа-әлсіз ауырулар сияқты жағымсыз реакциялар байқалуы мүмкін.

Сирек жағдайларда адамның қалыпты иммуноглобулині артериялық қысымды күрт төмендетуі мүмкін және, жекелеген жағдайларда, тіпті мұның алдындағы енгізуде препаратқа жоғары сезімталдық байқалмаған емделушілерде байқалмаса да, анафилактикалық шокты тудыруы мүмкін.

Адамның қалыпты иммуноглобулинін қолданған кезде қайтымды асептикалық менингит жағдайы, және өткінші тері реакцияларының сирек жағдайлары байқалды. Қайтымды гемолитикалық реакция жағдайлары әсіресе А, В және АВ топтарындағы емделушілерде байқалды. Сирек жағдайларда, қан құюды қажет ететін гемолитикалық анемия адам иммуноглобулинінің көктамырішілік (АГКІ) жоғары дозаларымен емдегенннен кейін дамуы мүмкін.

Плазмадағы креатинин деңгейінің арту және/немесе бүйрек қызметінің жедел жеткіліксіздігі жағдайлары байқалды.

Өте сирек: тромбоэмболиялық реакциялар, мысалы, миокард инфарктісі, инсульт, өкпе артериясының эмболиясы және тереңдегі көктамырлар тромбозы.

Адамның қалыпты иммуноглобулинін қолданған кезде бауыр трансаминазасының транзиторлы жоғарылау жағдайлары байқалды.

Особые указания к применению

Некоторые тяжелые неблагоприятные побочные реакции могут быть связаны со скоростью инфузии. Следует строго соблюдать рекомендуемую скорость инфузии, указанную в разделе «Способ применения». Необходимо тщательно наблюдать за пациентами для выявления любых симптомов в течение всего периода введения.

Некоторые побочные реакции могут случаться чаще:
  • при высокой скорости введения
  • у пациентов, впервые получающих нормальный иммуноглобулин человека, или, редко, когда производится замена препарата нормального иммуноглобулина человека или, если прошло много времени после предыдущего введения.
Потенциальных осложнений зачастую можно избежать:
  • убедившись, что пациент не обладает гиперчувствительностью к нормальному иммуноглобулину человека, первоначально вводят препарат с медленной скоростью (0.5 мл/кг массы тела/час);
  • тщательно наблюдая за пациентами для выявления любых симптомов в течение всего периода введения. В особенности, за пациентами которым никогда ранее не вводился нормальный иммуноглобулин человека; за пациентами, переведенными с альтернативного препарата внутривенного иммуноглобулина, или, если прошло много времени после предыдущего введения, следует осуществлять наблюдение во время первой инфузии и в течение первого часа после первой инфузии с целью выявления признаков потенциальных неблагоприятных побочных реакций. За всеми остальными пациентами следует наблюдать как минимум в течение 20 минут после введения препарата.
В случае развития неблагоприятной побочной реакции необходимо либо снизить скорость, либо прекратить инфузию. Требуемое лечение зависит от характера и степени тяжести неблагоприятной побочной реакции. В случае шока необходимо применение стандартных противошоковых мероприятий.

У всех пациентов при введении внутривенного иммуноглобулина необходимо:
  • проведение адекватной гидратации до начала внутривенной инфузии иммуноглобулина
  • контроль над диурезом
  • контроль уровня креатинина в плазме
  • исключение одновременного применения петлевых диуретиков.
При необходимости разведения препарата Киовиг до более низких концентраций для пациентов, страдающих сахарным диабетом, вопрос об использовании 5 % раствора глюкозы может быть пересмотрен.

Гиперчувствительность

Истинные реакции гиперчувствительности наблюдаются редко. Они могут возникать в очень редких случаях дефицита IgA с наличием антител к IgA. Киовиг не показан у пациентов с селективным дефицитом IgA, когда дефицит IgA является единственным отклонением, вызывающим опасение.

Редко нормальный иммуноглобулин человека может вызвать падение артериального давления с анафилактической реакцией даже у пациентов, которые перенесли предыдущее лечение нормальным иммуноглобулином человека.

Тромбоэмболия

Клинически доказана связь между введением внутривенных иммуноглобулинов и тромбоэмболическими осложнениями (инфаркт миокарда, цереброваскулярные нарушения, включая инсульт, тромбоэмболия легочной артерии, тромбоз глубоких вен), которые предположительно связаны с относительным увеличением вязкости крови из-за повышенного поступления иммуноглобулина.

С осторожностью следует назначать и вводить внутривенные иммуноглобулины пациентам с ожирением, с наличием таких факторов риска возникновения тромботических нарушений, как атеросклероз в анамнезе, множественные сердечно-сосудистые факторы риска, пожилой возраст, сниженный сердечный выброс, повышенное артериальное давление, сахарный диабет, а также сосудистое заболевание или тромботические эпизоды в анамнезе, пациентам с приобретенными или наследственными тромбофилическими и гиперкоагуляционными нарушениями, пациентам с длительным периодом обездвижения, с тяжелой гиповолемией, с заболеваниями, повышающими вязкость крови.

Гиперпротеинемия, увеличение вязкости плазмы крови и последующая псевдогипонатриемия могут возникнуть у пациентов, получающих лечение внутривенными иммуноглобулинами. Это надо учитывать врачам, т.к. начало лечения истинной гипонатриемии (т.е. уменьшения свободной воды в плазме крови) у таких пациентов может привести к дальнейшему увеличению вязкости плазмы крови и тромбоэмболии.

Острая почечная недостаточность

У пациентов, получающих лечение внутривенными иммуноглобулинами, отмечались тяжелые неблагоприятные побочные реакции со стороны почек (почечная недостаточность, острый тубулярный некроз, проксимальная тубулярная нефропатия, осмотический нефроз). В большинстве случаев были определены факторы риска: имеющаяся почечная недостаточность, сахарный диабет, гиповолемия, избыточный вес, сопутствующее применение нефротоксических лекарственных препаратов, возраст старше 65 лет, сепсис или парапротеинемия.

В случае почечной недостаточности следует рассмотреть вопрос о прекращении введения внутривенного иммуноглобулина. Среди сообщений о нарушении функции почек и острой почечной недостаточности, связанных с использованием многих лицензированных внутривенных иммуноглобулинов, непропорционально большая часть относилась к препаратам, содержащим вспомогательные вещества: сахарозу, глюкозу, мальтозу; а также сахарозу в качестве стабилизатора. У пациентов группы риска может быть рассмотрено применение препаратов внутривенного иммуноглобулина, не содержащих такие вещества. Киовиг не содержит сахарозу, мальтозу и глюкозу.

У пациентов группы риска развития острой почечной недостаточности препараты внутривенного иммуноглобулина должны вводиться с минимальной скоростью и в применимых дозах.

Синдром острого посттрансфузионного повреждения легких (СОППЛ)
Имелись сообщения о некардиогенном отеке легких (СОППЛ) у пациентов, получавших внутривенные иммуноглобулины (включая Киовиг).

Синдром асептического менингита (САМ)
Сообщалось о возникновении САМ в связи с лечением внутривенные иммуноглобулины (включая Киовиг). Прекращение лечения внутривенными иммуноглобулинами приводило к ремиссии САМ в течение нескольких дней без осложнений. Синдром обычно возникает в период от нескольких часов до 2 дней после проведения лечения внутривенными иммуноглобулинами. Исследования цереброспинальной жидкости часто являются положительными с плеоцитозом вплоть до нескольких тысяч клеток на мм3, преимущественно из гранулоцитарного ряда, и повышенными уровнями белка вплоть до нескольких сотен мг/мл. САМ может возникать более часто в связи с лечением высокими дозами (2 г/кг) внутривенными иммуноглобулинами.

Гемолитическая анемия
Вследствие лечения внутривенными иммуноглобулинами (включая Киовиг) может развиться гемолитическая анемия. Препараты внутривенных иммуноглобулинов могут содержать антитела к группам крови, которые могут действовать в качестве гемолизинов и индуцировать in vivo покрытие поверхности эритроцитов иммуноглобулинами, вызывая положительный результат прямого антиглобулинового теста (пробы Кумбса) и, редко, гемолиз. Гемолитическая анемия может развиться после терапии внутривенными иммуноглобулинами в связи с секвестрацией эритроцитов. Получателей внутривенных иммуноглобулинов следует тщательно контролировать на наличие клинических признаков и симптомов гемолиза.

Влияние на результаты серологических проб
После инфузии иммуноглобулина транзиторное увеличение различных пассивно перенесенных антител в крови пациента может привести к ошибочным положительным результатам серологических проб. Пассивный перенос антител к эритроцитарным антигенам, например, А, В, D, может оказывать влияние на результаты некоторых серологических тестов на антиэритроцитарные антитела, например, на результаты антиглобулиновой пробы (пробы Кумбса).

Инфекционные агенты

Киовиг изготавливается из плазмы крови человека. Стандартные меры по предотвращению инфекций, связанных с использованием лекарственных препаратов, производимых из крови или плазмы крови человека, включают отбор доноров, скрининг индивидуальных порций донорской плазмы и пулов плазмы на предмет выявления специфических маркеров инфекций, а также включения эффективных производственных стадий для инактивации/удаления вирусов. Несмотря на это, при применении лекарственных препаратов, изготовленных из крови или плазмы крови человека, возможность передачи инфекционных агентов не может быть полностью исключена. Это также относится к неизвестным или новым вирусам и другим патогенным микроорганизмам.

Принимаемые меры считаются эффективными в отношении оболочечных вирусов, таких как ВИЧ, вирус гепатита В и вирус гепатита С, а также в отношении безоболочечных вирусов, таких как вирус гепатита А и парвовирус В19. Имеется положительный клинический опыт, доказывающий отсутствие передачи с иммуноглобулинами вируса гепатита А и парвовируса В19. Также предполагается, что содержание антител вносит существенный вклад в обеспечение вирусной безопасности.

Настоятельно рекомендуется при каждом использовании препарата Киовиг регистрировать название и номер серии препарата, вводимого каждому конкретному пациенту для установления связи между пациентом и серией препарата.

Педиатрическая популяция
Специальных указаний по использованию препарата Киовиг в педиатрической популяции нет.

Специальные меры предосторожности по уничтожению неиспользованного лекарственного препарата
Любое количество неиспользованного препарата или отходы от его использования должны утилизироваться в соответствии с местными предписаниями.

Беременность и период лактации
Следует с осторожностью назначать препарат женщинам в период беременности и кормления грудью. При введении беременным женщинам препаратов внутривенного иммуноглобулина они проникают через плаценту, в большей степени в третьем триместре. Опыт клинического применения иммуноглобулинов свидетельствует, что вредное воздействие на фертильность, на течение беременности, на плод или новорожденного не ожидается. Иммуноглобулины выделяются с молоком и могут способствовать передаче защитных антител новорожденному.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Некоторые побочные реакции могут влиять на реакцию, поэтому следует дождаться их устранения перед управлением автотранспортом и механизмами.
Кейбір ауыр қолайсыз жағымсыз реакциялар инфузия жылдамдығына байланысты болуы мүмкін. «Қолдану тәсілдері» тарауында көрсетілген тиісті инфузия жылдамдығын қатаң түрде сақтаған жөн. Енгізудің бүкіл кезеңі ішінде кез келген симптомдарды анықтау үшін емделушілерді тиянақты қадағалау қажет.

Кейбір жағымсыз реакциялар өте жиі болуы мүмкін:
  • енгізу жылдамдығы жоғары болғанда
  • адамның қалыпты иммуноглобулинін алғаш қабылдап жүрген емделушілерде, немесе, сирек, адамның қалыпты иммунологлобулині препараты алмастырылған кезде немесе мұның алдындағы енгізуден кейін көп уақыт өтсе.
Потенциальді асқынуларға көбінесе жол бермеуге болады:
  • емделушінің адамның қалыпты иммуноглобулиніне аса жоғары сезімталдығының жоқтығына көз жеткізгеннен кейін, бастапқыда препаратты баяу жылдамдықпен (сағатына дене салмағының әр кг-на шаққанда 0.5 мл) енгізеді;
  • барлық енгізу кезеңі ішінде кез келген симптомды анықтау үшін емделушіні тиянақты бақылай отырып. Әсіресе бұрын адамның қалыпты иммуноглобулині ешқашан енгізілмеген емделушілерде; көктамырішілік иммуноглобулиннің баламалы препаратыннан ауысқан емделушілерді, немесе, егер мұның алдындағы енгізуден кейін көп уақыт өтсе, потенциальді қолайсыз жағымсыз реакциялардың белгілерін анықтау мақсатында алғашқы инфузия кезінде және алғашқы инфузиядан кейінгі алғашқы сағат ішінде бақылау жүргізуді жүзеге асырған жөн. Қалған барлық емделушілерді препаратты енгізгеннен кейін ең кемінде 20 минут бойы бақылауға алу керек.
Қолайсыз жағымсыз реакция дамыған жағдайда не инфузия жылдамдығын төмендету, не тоқтату қажет. Қажетті ем қолайсыз жағымсыз реакцияның сипатына және ауырлық дәрежесіне байланысты. Шок жағдайында шокқа қарсы стандартты шараларды қолдану қажет.

Барлық емделушілерде көктамырішілік иммуноглобулинді енгізген кезде:
  • иммуноглобулиннің көктамырішілік инфузиясын бастағанға дейін талапқа сай гидратация жүргізу
  • диурезді бақылау
  • плазмадағы креатинин деңгейін бақылау
  • ілмектік диуретиктерді бір мезгілде қолданбау қажет.
Қант диабетінен зардап шегіп жүрген емделушілер үшін Киовиг препаратын төменірек концентрацияларға дейін сұйылту қажет болғанда, 5% глюкоза ерітіндісін пайдалану мәселесі қайта қарастырылуы мүмкін.

Аса жоғары сезімталдық
Аса жоғары сезімталдықтың нақты реакциялары сирек байқалады. Олар IgA-ға антиденесі бар IgA тапшы болатын өте сирек жағдайларда пайда болуы мүмкін. Киовиг IgA селективті тапшылығы бар емделушілерде, IgA тапшылығы қауіп тудыратын жалғыз ауытқу болып табылған кезде қолданылмайды. Сирек, адамның қалыпты иммуноглобулині, тіпті мұның алдында адамның қалыпты иммуноглобулинімен емделген емделушілердің өзінде анафилактикалық реакциямен бірге артериялық қысымның төмендеуін туындатуы мүмкін.

Тромбоэмболия

Көктамырішілік иммуноглобулиндер мен тромбоэмболиялық асқынулар (инсультті, өкпе артериясының тромбоэмболиясын, тереңдегі көктамырлар тромбозын қоса, миокард инфарктісі, цереброваскулярлы бұзылулар) арасындағы байланыс клиникалық тұрғыдан дәлелденді, олар шамамен иммуноглобулиннің көбірек түсуіне байланысты, қан тұтқырлығының салыстырмалы артуымен байланысты болады.

Көктамырішілік иммуноглобулиндерді семіздікке шалдыққан, атеросклероз сыртартқысында болған, көптеген қауіпті жүрек-қантамыр факторлары бар, егде жас, жүрек лықсуының төмендеуі, артериялық қысымның жоғарылауы, қант диабеті, сондай-ақ қантамырлық ауру немесе сыртартқыда тромботикалық көріністері бар емделушілерге, жүре келе немесе туа біткен тромбофилиялық және аса жоғары коагуляциялық бұзылулары бар емделушілерге, ұзақ кезең бойы қозғалмаған, ауыр гиповолемиясы, қанның тұтқырлығы жоғарылаған аурулары бар емделушілерге сақтықпен тағайындаған және енгізген жөн.

Көктамырішілік иммуноглобулиндермен ем қабылдап жүрген емделушілерде гиперпротеинемия, қан плазмасы тұтқырлығының артуы және кейінгі псевдогипонатриемия пайда болуы мүмкін. Мұны дәрігерлер ескеруі керек, өйткені мұндай емделушілерде нағыз гипонатриемияны емдеу (яғни қан плазмасында бос судың азаюы) қан плазмасы тұтқырлығының және тромбоэмболияның әрі қарай ұлғаюына әкеп соғуы мүмкін.

Бүйрек қызметінің жедел жеткіліксіздігі

Көктамырішілік иммуноглобулиндермен ем қабылдап жүрген емделушілерде бүйрек тарапынан ауыр қолайсыз жағымсыз реакциялар (бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі, жедел тубулярлы некроз, проксимальді тубулярлы нефропатия, осмотикалық нефроз) байқалды. Көптеген жағдайларда мынадай қауіпті факторлар анықталды: бұрыннан бар бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі, қант диабеті, гиповолемия, шамадан тыс салмақ, нефроуыттық дәрілік препараттарды қатар қолдану, жастың 65-тен асуы, сепсис немесе парапротеинемия.

Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі жағдайында көктамырішілік иммуноглобулинді енгізуді тоқтату жөніндегі мәселені қарастырған жөн. Лизензиядан өткен көптеген көктамырішілік иммуноглобулиндерді пайдаланумен байланысты бүйрек функциясының бұзылуы және бүйрек қызметінің жедел жеткіліксіздігі жөніндегі мәлімдемелердің ішінде пропорциональді емес үлкен бөлігі құрамында қосымша заттары: сахароза, глюкоза, мальтоза; сондай-ақ тұрақтандырғыш ретінде сахароза да бар препараттарға жатқызылды. Қауіпті топтағы емделушілерде құрамында мұндай заттары жоқ көктамырішілік иммуноглобулин препараттарын қолдану қарастырылуы мүмкін. Киовигтің құрамында сахароза, мальтоза және глюкоза жоқ.

Бүйрек қызметінің жедел жеткіліксіздігінің даму қаупі бар топтағы емделушілерде көктамырішілік иммуноглобулин препараттары ең төмен жылдамдықпен және қолданылатын дозаларда енгізілуі тиіс.

Өкпенің жедел посттрансфузиялық зақымдану синдромы (ӨЖПЗС)
Көктамырішілік иммуноглобулиндер (Киовигті қоса) қабылдап жүрген емделушілерде өкпенің кардиогендік емес ісінуі (ӨЖПЗС) жөнінде мәлімдемелер бар.

Асептикалық менингит синдромы (АМС)
Көктамырішілік иммуноглобулиндермен (Киовигті қоса) емдеумен байланысты АМС-тің пайда болуы жөнінде мәлімделді. Көктамырішілік иммуноглобулиндермен емдеуді тоқтату бірнеше күн ішінде асқынусыз АМС ремиссиясына әкелді. Синдром әдетте көктамырішілік иммуноглобулиндермен ем жүргізгеннен кейін бірнеше сағаттан бастап 2 күнге дейінгі кезеңде пайда болады. Цереброспинальді сұйықтықты зерттеу бірнеше мыңдаған мм3 жасушаларға дейінгі плеоцитозбен, көбіне гранулоцитарлы қатардан, және ақуыз деңгейінің бірнеше жүздеген мг/мл-ге дейінгі жоғарылауымен көбіне оң болып табылады. АМС көктамырішілік иммуноглобулиндердің жоғары дозаларымен (2 г/кг) емдеумен байланысты жиірек туындауы мүмкін.

Гемолитикалық анемия
Көктамырішілік иммуноглобулиндермен (Киовигті қоса) емдеу салдарынан гемолитикалық анемия дамуы мүмкін. Көктамырішілік иммуноглобулин препараттарының құрамында қан топтарына антидене болуы мүмкін, олар гемолизиндер ретінде әсер етуі және эритроциттер бетінің иммуноглобулиндермен in vivo жабылуын индукциялап, глобулинге қарсы тікелей тестінің (Кумбс сынамасы) оң нәтижесін беруі және, сирек, гемолизді туындатуы мүмкін. Гемолитикалық анемия эритроциттердің секвестрациясымен байланысты көктамырішілік иммуноглобулиндермен емдеуден кейін дамуы мүмкін. Көктамырішілік иммуноглобулин қабылдап жүргендерде гемолиздің клиникалық белгілерінің және симптомдарының бар-жоқтығын мұқият бақылаған жөн.

Серологиялық сынама нәтижелеріне ықпалы
Иммуноглобулин инфузиясынан кейін емделушінің қанында бұрын болған баяу антиденелердің транзиторлы түрде жоғарылауы серологиялық сынамалардың оң қате нәтижесіне әкеп соғуы мүмкін. Антиденелердің, мысалы, А, В, D эритроцитарлы антигендерге баяу түрде ауысуы антиэритроцитарлы антиденелерге кейбір серологиялық тестілердің нәтижелеріне, мысалы, глобулинге қарсы сынама (Кумбс сынамасы) нәтижелеріне ықпалын тигізуі мүмкін.

Жұқпалы агенттер

Киовиг адамның қан плазмасынан дайындалады. Адамның қанынан және қан плазмасынан жасалатын дәрілік препараттарды пайдаланумен байланысты жұқпаларға жол бермеу жөніндегі стандартты шараларға донорларды іріктеу, донорлық плазманың жекелеген үлестерін және жұқпалардың спецификалық маркерлерін анықтауға қатысты плазма пулдары, сондай-ақ вирустардың белсенділігін жою/жою үшін тиімді өндірістік сатыларды енгізу жатады. Осыған қарамастан, адамның қанынан немесе қан плазмасынан дайындалған дәрілік препараттарды қолданған кезде жұқпалы агенттердің жұғу мүмкіндігін түгел жоққа шығару мүмкін емес. Бұл да белгісіз немесе жаңа вирустарға және басқа патогенді микролорганизмдерге жатады.

Қабылданған шаралар АИВ, В вирусты гепатиті мен С вирусты гепатиті сияқты қабықшалы вирустарға қатысты, сондай-ақ А вирусты гепатиті вирусы және В19 парвовирусы сияқты қабықшасыз вирустарға қатысты тиімді деп саналады. А вирусты гепатиті мен В19 парвовирусының иммуноглобулиндермен жұқпайтындығын дәлелдейтін оң клиникалық тәжірибе бар. Сондай-ақ антиденелердің болуы вирустық қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін елеулі үлесін қосады деп болжам жасалады.

Киовиг препаратын әрбір қолдану кезінде, емделуші мен препарат сериясы арасындағы байланысты анықтау үшін, әрбір нақты емделушіге енгізілетін препараттың атауын және серия нөмірін тіркеп отыруға табанды түрде ұсыныс жасалады.

Педиатриялық популяция
Киовиг препаратын педиатриялық популяцияда пайдалануға арнайы нұсқаулар жоқ.

Пайдаланылмаған дәрілік препаратты жою жөніндегі арнайы сақтық шаралары
Пайдаланылмаған препараттың кез келген мөлшері немесе оны пайдаланудан қалған қалдығы жергілікті нұсқауларға сәйкес жойылуы тиіс.

Жүктілік және лактация кезеңі
Препаратты әйелдерге жүктілік және бала емізу кезеңінде абайлап тағайындаған жөн. Жүкті әйелдерге көктамырішілік иммуноглобулин препараттарын енгізген кезде олар, үшінші триместрде үлкен дәрежеде, плацента арқылы өтеді. Иммуноглобулиндерді клиникалық қолдану тәжірибесі фертильділікке, жүктілік барысына, ұрыққа немесе жаңа туған нәрестелерге зиянды әсері болады деп күтілмейтіндігін айғақтайды. Иммуноглобулиндер сүтпен бірге бөлініп шығады және қорғаныш антиденелердің жаңа туған нәрестеге берілуіне мүмкіндік жасайды.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Кейбір жағымсыз реакциялар автокөлікті және механизмдерді басқару әрекетіне ықпалын тигізуі мүмкін, сондықтан оларды басқаруды жағымсыз әсерлер жойылғанша күте тұрған жөн.

Дозировка и способ применения

Заместительную терапию следует начинать и контролировать под наблюдением врача, имеющего опыт в лечении иммунодефицита.

Дозы и режим дозирования зависят от показания.

При заместительной терапии может потребоваться индивидуальный подбор дозы препарата в зависимости от фармакокинетических показателей и достигнутого клинического эффекта. Ниже приведены общие рекомендации по режиму дозирования.

Заместительная терапия при синдромах первичного иммунодефицита

Режим дозирования должен обеспечить достижение стабильного уровня IgG (измеренного перед каждой последующей инфузией) не менее 5-6 г/л. Для достижения равновесия необходимо продолжать лечение в течение трех - шести месяцев с момента начала лечения. Рекомендуемая начальная доза составляет 0.4-0.8 г/кг массы тела в зависимости от клинической ситуации с последующим введением как минимум 0.2 г/кг каждые три-четыре недели. Доза, необходимая для достижения равновесной концентрации иммуноглобулина 5-6 г/л, составляет 0.2-0.8 г/кг в месяц. Интервал между введениями препарата после достижения стабильного уровня варьирует от 3 до 4 недель.

Стабильные уровни необходимо измерять и оценивать относительно распространения инфекции. Для снижения скорости распространения инфекции может потребоваться увеличение дозы и достижение более высоких стабильных уровней.

Гипогаммаглобулинемия и рецидивирующие бактериальные инфекции у пациентов с хроническим лимфолейкозом, у которых профилактическое лечение антибиотиками не увенчалось успехом; гипогаммаглобулинемия и рецидивирующие бактериальные инфекции у пациентов с множественной миеломой в фазе «плато», которые не имели терапевтического ответа на пневмококковую иммунизацию; врожденный СПИД и рецидивирующие бактериальные инфекции.

Рекомендуемая доза составляет 0.2-0.4 г/кг массы тела каждые 3-4 недели.

Гипогаммаглобулинемия у пациентов после аллогенной трансплантации гематопоэтической стволовой клетки (HSCT)
Рекомендуемая доза составляет 0.2-0.4 г/кг массы тела каждые 3-4 недели. Стабильный уровень должен составлять не менее 5 г/л.

Первичная идиопатическая тромбоцитопеническая пурпура
Существует два режима альтернативного лечения:
  • 0.8-1 г/кг в первый день, с возможным повторным однократным введением в последующие три дня;
  • 0.4 г/кг в день в течение 2-5 дней.
Лечение можно повторить в случае рецидива.

Синдром Гийена – Барре
0.4 г/кг в сутки, в течение 5 дней.

Болезнь Кавасаки
Доза 1.6-2.0 г/кг, разделенная на несколько введений, в течение 2-5 дней; либо однократная разовая доза 2.0 г/кг. Пациентам следует одновременно принимать ацетилсалициловую кислоту.

Мультифокальная моторная нейропатия
Начальная доза: 2 г/кг в течение 2-5 дней.
Поддерживающая доза: 1 г/кг каждые 2-4 недели или 2 г/кг каждые 4-8 недель.
Рекомендации по дозированию обобщены в таблице:

Детский возраст
Дозировка у детей и подростков (0-18 лет) не отличается от дозировки для взрослых, так как дозировка по каждому показанию назначается в зависимости от массы тела и корректируется до клинического результата при вышеуказанных состояниях.

Способ введения

Киовиг вводится внутривенно с начальной скоростью 0.5 мл/кг массы тела/час в течение 30 мин. При хорошей переносимости скорость введения может быть постепенно увеличена максимально до 6 мл/кг массы тела/час. Взрослые пациенты с первичным иммунодефицитом могут переносить скорость введения вплоть до 8 мл/кг массы тела/час.

Если требуется разведение препарата, рекомендуется использовать 5% раствор глюкозы. Для получения раствора иммуноглобулина с концентрацией 50 мг/мл (5%) препарат Киовиг 100 мг/мл (10%) должен быть разбавлен равным объемом раствора глюкозы. Во время разведения препарата рекомендуется свести к минимуму риск бактериальной контаминации.
Орнын басу емін иммунитет тапшылығын емдеу тәжірибесі бар дәрігердің қадағалауымен бастаған және бақылаған жөн.

Дозасы және дозалау режимі көрсетілімдеріне байланысты.

Орнын басу емінде фармакокинетикалық көрсеткіштеріне және қол жеткізілген клиникалық әсеріне байланысты препарат дозасын жекелей таңдау қажет етілуі мүмкін. Төменде дозалау режимі жөніндегі жалпы нұсқаулар берілген.

Алғашқы иммунитет тапшылығы синдромдарындағы орнын басу емі

Дозалау режимі IgG кем дегенде 5-6 г/л тұрақты деңгейіне (әрбір кейінгі инфузия алдында өлшенген) жеткізілуін қамтамасыз етуі тиіс. Тепе-теңдікке жету үшін емдеуді емнің басталған сәтінен бастап үш-алты ай бойы жалғастыру керек. Ұсынылатын бастапқы доза клиникалық жағдайға байланысты дене салмағының әр кг-на шаққанда 0.4-0.8 г құрап, әрі қарай әрбір үш-төрт апта сайын дене салмағының әр кг-на шаққанда ең кемінде 0.2 г енгізуге ұласады. Иммуноглобулиннің тепе-тең концентрациясын 5-6 г/л жеткізу үшін қажетті доза айына 0.2-0.8 г/кг құрайды. Тұрақты деңгейге қол жеткізгеннен кейін препаратты енгізу арасындағы аралық 3-тен 4 аптаға дейінді құрайды.

Тұрақты деңгейлерді өлшеу және жұқпаның таралауына қатысты баға беру қажет. Жұқпаның таралу жылдамдығын төмендету үшін дозаны арттыру және жоғарырақ тұрақты деңгейлерге жеткізу қажет етілуі мүмкін.

Антибиотиктермен алдын алу емі табысты аяқталмаған, созылмалы лимфолейкозы бар емделушілердегі гипогаммаглобулинемия және қайталанатын бактериялық жұқпалар; пневмококктік иммунизацияға емдік жауабы болмаған, «плато» фазасындағы көптеген миеломасы бар емделушілердегі гипогаммаглобулинемия және қайталанатын бактериялық жұқпалар; туа біткен ЖИТС-те және қайталанатын бактериялық жұқпалар.

Ұсынылатын дозасы әрбір 3-4 апта сайын дене салмағының әр кг-на шаққанда 0.2-0.4 г құрайды.

Гематопоэтикалық діңгектік жасушаларды (HSCT) аллогендік трансплантациялағаннан кейін емделушілердегі гипогаммаглобулинемия
Ұсыналатын доза әрбір 3-4 апта сайын дене салмағының әр кг-на шаққанда 0.2-0.4 г құрайды. Тұрақты деңгей кем дегенде 5 г/л құрауы тиіс.

Алғашқы идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура
Баламалы емдеудің екі режимі бар:
  • алғашқы күні 0.8-1 г/кг, кейінгі үш күн қайталап бір рет енгізілуі мүмкін;
  • 2-5 күн бойы күніне 0.4 г/кг.
Емдеуді ауру қайталанған жағдайда қайталауға болады.

Гийен – Барре синдромы
Тәулігіне 0.4 г/кг, 5 күн бойы.

Кавасаки ауруы
Доза 1.6-2.0 г/кг, 2-5 күн ішінде бірнеше енгізуге бөлінген; немесе бір реттік доза 2.0 г/кг. Емделушілер ацетилсалицил қышқылын бір рет қабылдағаны жөн.

Мультифокальді моторлы нейропатия
Бастапқы доза: 2-5 күн бойы 2 г/кг.
Демеуші доза: әрбір 2-4 апта сайын 1 г/кг немесе әрбір 4-8 апта сайын 2 г/кг.
Дозалануы жөнінде нұсқаулар кестеде берілген:

Балалар
Балалар мен жасөспірімдердегі (0-18 жас) дозасының ересектердегі дозадан айырмашылығы жоқ, өйткені әрбір көрсетілім бойынша дозалау дене салмағына байланысты тағайындалады және жоғарыда көрсетілген жағдайлардағы клиникалық нәтижеге дейін түзетіледі.

Енгізу тәсілі

Киовиг көктамыр ішіне 30 минут ішінде сағатына дене салмағының әр кг-на шаққанда 0.5 мл бастапқы жылдамдықпен енгізіледі. Жағымдылығы жақсы болған кезде енгізу жылдамдығы сағатына дене салмағының әр кг-на шаққанда ең жоғары 6 мл дейін біртіндеп арттырылуы мүмкін. Алғашқы иммунитет тапшылығы бар ересек емделушілер сағатына дене салмағының әр кг-на шаққанда 8 мл-ге дейінді көтере алады.

Егер препаратты сұйылту қажет етілсе, 5% глюкоза ерітіндісін пайдалану керек. Концентрациясы 50 мг/мл (5%) иммуноглобулин ерітіндісін алу үшін 100 мг/мл (10%) Киовиг препараты глюкоза ерітіндісінің тең көлемінде сұйылтылуы тиіс. Препаратты сұйылту кезінде бактериялық контаминация қаупін барынша төмендету керек.

Взаимодействие с лекарствами

Живая аттенуированная противовирусная вакцина
Введение иммуноглобулина может ослабить на период 6 недель-3 месяца, эффективность живых аттенуированных противовирусных вакцин (вакцины против кори, краснухи, паротита и ветряной оспы). Вакцинация живыми аттенуированными противовирусными вакцинами может проводиться не ранее, чем через 3 месяца после применения данного препарата. В случае противокоревой вакцины, ослабление ее действия может сохраняться вплоть до 1 года. Поэтому у пациентов, получающих противокоревую вакцину, следует контролировать уровень антител. Разведение препарата Киовиг с 5% раствором глюкозы может привести к повышению уровня глюкозы в крови.

Фармацевтическая несовместимость
Данный лекарственный препарат не должен смешиваться с другими лекарственными препаратами, за исключением тех, которые указаны в разделе «Особые указания».

Педиатрическая популяция
Исследования взаимодействия препарата Киовиг у детской популяции отсутствует.
Вирусқа қарсы аттенуирленген тірі вакцина
Иммуноглобулинді енгізу вирусқа қарсы аттенуирленген тірі вакциналардың (қызылшаға, қызамыққа, паротитке және желшешекке қарсы вакциналардың) тиімділігін 6 апта-3 ай кезеңге бәсеңдетуі мүмкін. Вирусқа қарсы аттенуирленген тірі вакциналармен вакцинация осы препаратты қолданғаннан кейін кем дегенде 3 айдан соң жүргізілуі мүмкін. Қызылшаға қарсы вакцина жағдайында оның әсерінің бәсеңдеуі 1 жылға дейін сақталуы мүмкін. Сондықтан қызылшаға қарсы вакцина қабылдап жүрген емделушілерде антидене деңгейін қадағалап отырған жөн. Киовиг препаратын 5% глюкоза ерітіндісімен сұйылту қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауына әкеп соғуы мүмкін.

Фармацевтикалық үйлесімсіздігі
Бұл дәрілік препарат, «Айрықша нұсқаулар» тарауында көрсетілгендерді қоспағанда, басқа дәрілік препараттармен араластырылмауы тиіс.

Педиатриялық популяциясы
Балалар популяциясында Киовиг препаратының өзара әрекеттесуіне зерттеулер жүргізілмеген.

Передозировка киовигом в растворе

Передозировка может привести к перегрузке объема и повышенной вязкости крови, в особенности у пациентов группы риска, в том числе у пациентов старшего возраста и пациентов с сердечной или почечной недостаточностью.

Лечение - симптоматическое. Любые побочные действия, связанные с введением препарата, следует устранять путём снижения скорости инфузии или прекращением инфузии.
Артық дозалану, әсіресе қауіпті топқа жататын емделушілерде, соның ішінде үлкен жастағы емделушілерде және жүрек немесе бүйрек қызметінің жеткіліксіздігі бар емделушілерде қан көлемінің шамадан артып кетуіне және тұтқырлығының жоғарылауына әкеп соғуы мүмкін.

Емі - симптоматикалық. Препаратты енгізумен байланысты кез келген жағымсыз әсерлерді инфузия жылдамдығын төмендету немесе инфузияны тоқтату арқылы қайтаруға болады.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Иммуноглобулин человека нормальный немедленно и полностью поступает в кровоток пациента после внутривенного введения. Он относительно быстро распределяется между плазмой и экстраваскулярной жидкостью; равновесие между интра- и экстраваскулярными компартментами достигается примерно через 3-5 дней.

Фармакокинетические параметры препарата Киовиг были определены в двух клинических исследованиях в Европе и США. В этих исследованиях в общей сложности 83 пациента в возрасте не менее 2 лет получали лечение в дозах 300-600 мг/кг массы тела каждые 21-28 дней в течение 6-12 месяцев. Медианный период полувыведения IgG после введения Киовиг составлял 32.5 дней. У пациентов этот период полувыведения может варьировать, в особенности у пациентов с первичным иммунодефицитом. Значения, полученные в данных исследованиях, сравнимы с параметрами других препаратов иммуноглобулина человека.

*ДИ – доверительный интервал

IgG и IgG-комплексы разрушаются в клетках ретикулоэндотелиальной системы.
Адамның қалыпты иммуноглобулині көктамыр ішіне енгізілгеннен кейін қан ағымына дереу және толық түседі. Ол плазма мен экстраваскулярлы сұйықтық арасында біршама тез таралады; интра- және экстраваскулярлы компартменттер арасындағы тепе-теңдікке шамамен 3 – 5 күннен кейін жетеді.

Киовиг препаратының фармакокинетикалық параметрлері Еуропа мен АҚШ-та жүргізілген екі клиникалық зерттеуде анықталды. Бұл зерттеулерде кем дегенде 2 жастағы жалпы саны 83 емделуші 6-12 ай ішінде әрбір 21-28 күн сайын дене салмағының әр кг-на шаққанда 300-600 мг дозада ем қабылдады. Киовигті енгізгеннен кейін IgG-дің медианалық жартылай шығарылу кезеңі 32.5 күнді құрады. Емделушілерде жартылай шығарылудың осы кезеңі әсіресе алғашқы иммунитет тапшылығы бар емделушілерде ауытқып отыруы мүмкін. Зерттеу деректерінен алынған мәндер адам иммуноглобулинінің басқа препараттарының параметрлеріне ұқсас.

*СА – сенімді аралық

IgG және IgG-кешендері ретикулоэндотелиальді жүйе жасушаларында бұзылады.

Фармакодинамика

Иммуноглобулин человека нормальный содержит функционально интактный иммуноглобулин G (IgG) с широким спектром антител к инфекционным агентам. Иммуноглобулин человека нормальный содержит IgG-антитела. Он производится из плазмы, полученной не менее чем от 1000 доноров. Распределение подклассов иммуноглобулина G в препарате близко-пропорционально их распределению в нативной плазме человека. Адекватные дозы нормального иммуноглобулина человека могут восстанавливать аномально низкие уровни иммуноглобулина G до нормального диапазона. Механизм действия при показаниях иных, чем заместительная терапия, до конца не выяснен, но включает иммуномодулирующее действие.
Адамның қалыпты иммуноглобулинінің құрамында жұқпалы агенттерге кең ауқымды антиденесі бар функциональді интактілі G иммуноглобулині (IgG) бар. Адамның қалыпты иммуноглобулинінде дені сау адамдарда болатын IgG-антидене бар. Ол кем дегенде 1000 донордан алынған плазмадан жасалады. G иммуноглобулині қосалқы класының препаратта таралуы олардың адамның нативті плазмасында таралуына пропорциональді түрде ұқсас. Адамның қалыпты иммуноглобулинінің талапқа сай дозалары G иммуноглобулинінің ауытқыған төмен деңгейін қалыпты аралыққа дейін қалпына келтіруі мүмкін. Басқаша көрсетілімдерінде әсер ету механизмі орнын басу еміне қарағанда соңына дейін анықталмаған, бірақ иммунитетті модуляциялау әсерін қамтиды.

Упаковка и форма выпуска

Раствор для инфузий 100 мг/мл по 10, 25, 50, 100 или 200 мл во флаконе. Флаконы по 25, 50, 100 или 200 мл снабжены приспособлением для подвешивания. По одному флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
Құтыда инфузияға арналған 10, 25, 50, 100 немесе 200 мл-лік 100 мг/мл ерітінді. 25, 50, 100 немесе 200 мл-лік құтылар іліп қоятын құрылғымен жабдықталған. Бір құтыдан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.